معرفی رمان "محمد" نوشته " ابراهیم حسن بیگی"

رمان " محمد" روایتی است كه در پانزده بخش به سرانجام رسید . زاویه دید راوی اول شخص است، شخصی یهودی كه در رمان به عنوان یك دانشمند معرفی می شود از طرف شورای عالی یهود مأمور می شود به سمت پیامبر اسلام گرایش پیدا كرده و یا او را كشته یا عقایدش را به چالش بكشد. در سرآغاز رمان كه بخشی از روایت كلی است آمده: «تو (مرد یهود) باید به آن جا بروی و از نزدیك با عقاید این مرد آشنا شوی، سپس اگر توانستی او را بكش و اگر كشتنش به مصلحت نبود دینش را از درون متلاشی كن. در واقع در سراسر این رمان ما با گزارش هایی مواجهیم كه یك غیر مسلمان از پیامبر مسلمانان می دهد، این گزارش ها از تأثیرپذیری پیامبر (ص) بر اطرافیان، دشمنان و روند شكل گیری اسلام حكایت دارد.

مرد یهودی در سرانجام این رمان وقتی به شهر خویش بازمی گردد انگار دچار نوعی فقدان شده. این فقدان به نوعی استحاله نیز تعبیر می شود، استحاله ای كه در روح او به وجود آمده است. درواقع مگر می شود شخصی سال ها با پیامبر مسلمانان زیست كند اما هنوز گمراه بماند. او دریافته بود كه اتفاقی در درونش رخ داده است. سرانجام می نویسد: «این ۱۰ سال بر من چون ۱۰۰ سال گذشت. محمد (ص) با دینش كاخی بنا كرد كه من به تنهایی قادر نبودم آن را ویران سازم. از یهودیان حجاز و بت پرستان هم كاری ساخته نبود. من كه همه چیزها را در گزارش هایم نوشته بودم، كاش آن ها را خوب می خواندید و مرا سرزنش نمی كردید.» درواقع مرد یهودی دراین لحظه معتقد است هركس گزارش های او را می خواند به قطع و یقین تأثیر و تأثر می گرفته است.
تا این جا كه شاید سطرهای پایانی این رمان گزارش گونه است، مخاطب احساس می كند اسحاق (مردیهودی) دچار استحاله شده و سران او از این استحاله به دورند از این جا به بعد متوجه می شویم آن فردی كه نامه ها و گزارش های اسحاق را در شورای سران یهود مطالعه می كرده براثر این پیام ها و رفتار اخلاقی پیامبر(ص) دین او را پذیرفته و از اسحاق متعجب است كه «ای ابله تو چطور با آن همه سال مجاورت نورالهی، محمد«ص» را درنیافته بودی».
درواقع این شكل روایت و این كه تا پایان مخاطب را در تردید قراردهی در روایت واقعی پیامبر(ص) وجودنداشت چون همان گونه كه ذكرش آمد مردم با روایت واقعی آشنا هستند، اما این شكستن افق انتظار مخاطب و این كه رئیس اسحاق از نامه های او به دین مبین اسلام گرایش پیداكرده بسیار جالب توجه است.

منبع: روزنامه ایران